-Ja pierdolę- wyrwało mi się między jednym a drugim kaszlnięciem.
-Ja pierdolę- odpowiedziała smarkają z drugiego pokoju Ewa.
W15 (lub W15110) choruje. Zużywa tony chusteczek na przemian z papierem toaletowym (nie sądził, że skończy w ten sposób), faszeruje się cholinexami, aspiryną, herbatami, syropami i innym gównem po to, żeby móc pojechać jutro żeźgo do Warszawy, albo żeby po prostu przestać po dwóch tygodniach chorować.
Choruje ciało, duch za to został zahartowany. Pomimo tego, że działa na baterie słoneczne, a słońca jak nie widu tak nie słychu, to jednak otrzymał taką dawkę energii, że ma siły dzialać.
Pójdę dziś przeszukac okolice w celu znalezienia pracy. Na pewno jakaś na mnie czeka i oferuje chociaż te minimum 400 zł miesięcznie, żeby opłacić mieszkanie.


A jak praca się znajdzie, to dopasuję resztę zajeć. Na przykład seskcja szermiercza. Miałam próbkę w niedzielny poranek i cholernie mi się spodobało.

Zastanawia mnie kiedy nadejdzie weekend, podczas którego będę siedzieć w domu bez zajęć, nudzić się, obijać o każdy kąt. I mam nadzieję, że nigdy. Od poczatku października każdy jest zwariowany, szlaony i zajęty, przetacza się przez nie tłum mniej lub bardziej pozytywnie pojebanych ludzi, wyjazdy, PKP, wypchane plecaki, noclegi na podłodze, na materacach,na łózkach, te samotne i te pełne ciepła, czasem z brakiem snu. I taki tryb mi odpowiada. Nie wyobrażam sobie życia teraz bez tego pierwiastka szaleństwa i spontanu. Polecam

Aktywnośc deviantowa na razie zawieszona z powodu lenistwa i brzydkiej pogody- totalnie nie chce mi się wytaczać w jakikolwiek plener gdy siapi, leje i jest zimno. A tablet i reszta ołówków też jakoś tak odstraszają, poczekam na impuls.


Ogólnie to bilans jest na plusie. Jestem szczęśliwa.